Mama Mu na derevi

— Ja vse-taki polizu na derevo. Korovi tudi nikoli ne lazjat'. A ja polizu. Vona pidvelasja i shopilasja peredn'oju nogoju za najnizhchu gilku. Todi potjagnulasja do nastupnoji. — O! Cja, pevno, vitrimae. Dobre, shho vona tak niz'ko. Mama Mu micno trimalasja perednimi nogami i pridivljalasja, kudi stupati dali. Pid neju trohi hruskalo. Listja j malen'ki gilochki loskotali jij mordu. Malo-pomalu, gilka za gilkoju vona zabiralasja vse vishhe j vishhe. i nareshti vzhe majzhe dosjagla verhivki.
— Nu ot i vilizla! — zasopila vona j sila na gilku. Voron krutnuvsja v povitri ta siv na derevo. Vin up'jav ochi v Mamu Mu: — Shho? Ti vzhe na derevi? Jak tobi ce vdalosja? — Ja prosto lizla, — skazala Mama Mu. — Ale dobre, shho ti priletiv, Vorone, bo Malij zabuv meni deshho rozpovisti. — Shho same? — Jak zlizti nazad. Mu-u!