Kral Arthur ve Sövalyeleri

Arthur ve Göl Leydisi
Göl Leydisi dedi Merlin. Gölün ortasinda yasiyor. Bakin, bize dogru geliyor. Suda ne kadar uzakta olduguna bakin.
Arthur bakti ve suyun üzerinde bembeyaz bir kol gördü. Bu kol büyük bir kilic tasiyordu, öyle parlakti ki Arthurun gözleri kamasti.
Göl Leydisi yaklasinca, Arthur söyle söyledi
Kücük hanim, bu ne kilici Keske benim olsaydi, cünkü bir kilicim yok.
Leydi gülümsedi
Kayiga atla ve kilici al, kiniyla birlikte.
Hala kilica bakan Arthur, kiyiya geldi Merlin sunlari söyleds
Efendim Arthur, hangisi sizi sevindiriyor, kilic mi kini mi
Dogrusu kilic diye yanitladi kral.
Öyleyse size sunu söyleyeyim dedi gülümseyerek Merlin, kini kilictan on kat daha degerlidir. Sizinle oldugu müddetce hic kan kaybetmeyeceksiniz, hem de istediginiz kadar yaralansaniz da. Bu yüzden onu iyi koruyun.
Kilica bakan kral ic cekti.
Kilicin üzerinde bir yazi yaziyor dedi kral.
Evet, lordum, dünyadaki en eski dilde yazilmis.
Bir yandan al beni dedi Arthur, Öbür yandan at beni. Bu kilici aldigima sevindim, ama bunu atip firlatma düsüncesi beni mutsuz ediyor.
Merlinin yüzü de asildi. Öyle bilgeydi ki bunun gelecekte gerceklesecegini biliyordu ve kilici birakmasi gerektigi zaman geldiginde de Kral Arthurun basina bircok kötülügün gelecegini biliyordu. Ama bu zamanin cok uzak oldugunu da biliyordu
Kilici aldiniz. Simdi onu adaleti uygulamak icin kullanin. Zorunda kalmadiginiz zamana degin onu birakmayiniz.
Arthur elindeki güzel kilicin gücünü hissedince yeniden nese buldu ve ülkeye dogru yeniden sevinc icinde atlarini sürmeye devam ettiler.