Bahcivan ve Ölüm

Babam bahcivandi. Simdi bir bahce.

Hayatinin uzun yillarini bahcesine vakfetmis olan babasinin, omuzlarinda tonlarca gecmis tasiyan bir Atlas gibi gördügü ve idealize ettigi kisinin ölümünü anlattigi bu kitabinda Georgi Gospodinov, yeri doldurulamaz bir kayip karsisinda hissettiklerini icten ve etkileyici bir dille aktarirken, ayni zamanda hayat ve ölüm üzerine, sevgi ve yas üzerine, varolusumuzu anlamlandiran ve yola devam etmemizi saglayan seyler üzerine derin bir tefekküre daliyor.

Onun bugüne kadarki varligi, benim kendi varligimi, cocuklugumun varligini dogruluyordu. Öte yandan yoklugu hafizanin tüm mekanizmasini harekete geciriyor. Uzun zamandir aklima gelmeyen seyler simdi uyaniyor, onlari ben uyandiriyorum tüm bunlarin gercekten olup bittiginden emin olabilmek icin. Istemli ve istemsiz bellek birlikte calisiyor ve anilarin paslanmis carkini harekete geciriyor, net görülmeyen yerleri temizliyor veya uyduruyor. Kabul etmeliyiz ki bu, vefat edene yönelik bir bellek calismasi oldugu kadar, kendimize de yöneliktir, benmerkezci, bir anlamda kendimizi kurtarmaya, birinin gidisinden sonra hayatta kalisimizi anlamlandirmaya yönelik bir ugrastir. Bizi cocuk olarak hatirlayan son kisi de gittiginde hala var oldugumuz söylenebilir mi

2023 Uluslararasi Booker Ödüllü yazardan ice isleyen bir ani-roman.