Düsüncelerim

INSAN OLMAK
Insan kendi kanatlariyla ucmali, nankör olmadan, baskalarinin omzuna basmadan kendi pervanesiyle yükselmeli, kendi teriyle zenginlesmeli, kendi gayreti ve mücadelesiyle helalinden mal, mülk, itibar, san, seref, haysiyet, makam, mevki ve unvan kazanmali, nefes almali, edeple yasamali, katki saglamali, arkasindan hayirla yad ettirecek iz birakmali bu fani hayatta
Aksi takdirde ayaklarindaki eski, kirli, zavalli, ezik, pasli, utandigi gecmisinin asagilik prangalarindan ve efendilerinin tasmalarindan, köleleri olmaktan, ihanetin intikam kilicinin soguklugunu her an ensesinde hissetmekten ve topugundaki sehvet dikeninden ömür boyu asla kurtulamaz, istikbali pusuda bekler, mazisi gölge gibi hep pesinden kovalar.
Bir türlü adam, bir türlü insan olamaz, ne yasarken ne de öldükten sonra huzur bulur